W ostatnich dekadach XX wieku wzrosło zainteresowanie konserwacją starych budowli, wynikające ze świadomości nieodwracalnych strat i zniszczeń, jakie powstały po rozbiórkach wielu obiektów architektonicznych, które padły ofiarą ekonomicznych presji. Z uwagi na zmiany w środkach transportu, wiele dworców kolejowych straciło swoje funkcje. Zniszczenie starej Penn Station w Nowym Jorku, wybitnego eklektycznego dzieła w stylu klasycyzmu rzymskiego, zaprojektowanego przez pracownię McKim, Mead & White (1911, rozebrany w 1963 roku), stało się bodźcem do rekonstrukcji i zagospodarowania starej Union Station w Waszyngtonie (ok. 1975) oraz starannej konserwacji nowojorskiej Grand Central Station. Restauracja i konserwacja paryskiej Gare d"e;Orsay, prowadzona przez Gae Aulentiego (ur. 1927), gdzie urządzono Musee d"e;Orsay (1986), stanowi niezwykle udany przykład, jak dawne budynki mogą służyć za znakomite tło dla dzieł sztuki nowoczesnej, ustawionych w oryginalnej, zachowanej przestrzeni historycznej.

W Budapeszcie dziewiętnastowieczny budynek stał się podstawą dla śmiałej rekonstrukcji dokonanej przez pracownię EFA - Erick Egeraat (ur.1956) Associated Architects dla ING Bank. Nową konstrukcję wstawiono na centralny dziedziniec starego gmachu i wyniesiono ponad oryginalny dach, dzięki czemu na szczycie starego budynku powstał nowy. Biura znajdują się na piętrach otaczających centralną przestrzeń, zaś konstrukcja na dachu o amorficznym kształcie „wieloryba" ze szkła z drewnianymi żebrami służy jako sala konferencyjna banku. Niezwykły kształt wnętrza powtarza dywan o nieregularnym kształcie, błękitny z abstrakcyjnymi wzorami w kolorze brązowym.

Erick Van Egeraat Associated Architects, ING Bank, Budapeszt, Węgry, 1995

Przesuwane szklane drzwi bez framug otwierają się na salę konferencyjną banku. Żebra z warstwowego drewna, które tworzą skorupę wnętrza nad dziewiętnastowiecznym zabytkiem, nadają przestrzeni futurystyczny charakter. Z lewej strony widać szklany szyb windy. Wokół lśniącego stołu konferencyjnego stoją krzesła zaprojektowane przez Charlesa Eamesa.

Żródło: John Pile "Historia Wnętrz", wyd. Arkady 2000