Wraz z powstawaniem na wielką skalę budynków biurowych i stosowaniem koncepcji Biirolandschaft (krajobraz biurowy), amerykańskie fabryki mebli zaczęły produkować zestawy mebli, w których powierzchnie do pracy i przechowywania przedmiotów zintegrowane zostały z ekranami i panelami zapewniającymi pewną dozę prywatności, a zarazem umiejętnie skrywającymi gąszcz kabli elektrycznych i telefonicznych, niezbędnych w nowoczesnych biurach.

W 1964 roku Robert Propst stworzył dla Herman Miller Furniture Company system zwany Action Office. Wkrótce pojawiło się wiele podobnych systemów, każdy nazwany nazwiskiem projektanta. Firma Knoll wprowadziła systemy zwane Stephens, Zapf, Hannah i Morrison. Pojawił się także system Haller w Szwajcarii, Marcatre i Olivetti we Włoszech, Lucas w Anglii, Race w Kanadzie, Voko w Niemczech, a także produkty Hayworth i Steelcase w Stanach Zjednoczonych.

Ponieważ siedząca praca przy biurku powoduje problemy fizjologiczne, projektanci opracowali tzw. krzesła ergonomiczne, które zapewniały wygodę i chroniły kręgosłup użytkowników. Projekty Billa Stumpfa (krzesła Ergon), Nielsa Diffrienta i wielu innych projektantów zmierzały do stworzenia możliwie wygodnego i odpowiedniego siedziska biurowego. Stały się podstawowymi elementami wyposażenia nowoczesnego biura.

BillStumpf, Ethospace Interior, Herman Miller, Inc., 1985

Meble biurowe i system paneli działowych jednego z głównych amerykańskich producentów tego typu produktów pokazane zostały w typowej aranżacji miejsca pracy, z ergonomicznie zaprojektowanymi krzesłami i oświetleniem w przestrzeni wydzielonej przez ścienne płyciny. Przesuwane panele mogą być pokryte tkaninami o różnych barwach, a także wykonane z czystego lub mlecznego szkła, aby zapewnić prywatność, dostęp światła i widoczność, czy, w zależności od potrzeb, pełne zamknięcie.

 Żródło: John Pile "Historia Wnętrz", wyd. Arkady 2000